Η επιλογή Διευθυντών και ο Σύλλογος Διδασκόντων

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΥΝΕΚ (31.05.2017)
Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ ΚΑΙ Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΩΝ

Κυκλοφόρησε σήμερα η εγκύκλιος που καθορίζει τον τρόπο έκφρασης της γνώμης του Συλλόγου διδασκόντων για τους υποψήφιους διευθυντές.

Είναι δεδομένο ότι το Υπουργείο Παιδείας μετά την απόφαση του Σ.τ.Ε. υπαναχώρησε από τη θέση της επιλογής διευθυντή από το Σύλλογο, που αποτελούσε ένα βήμα δημοκρατικής αλλαγής στη διοίκηση της εκπαίδευσης, καθιστώντας γνωμοδοτική την έκφραση γνώμης του Συλλόγου, στερώντας από τους αναπληρωτές το δικαίωμα συμμετοχής και επαναφέροντας την «αμαρτωλή» συνέντευξη.

Είναι επίσης δεδομένο ότι το Υπουργείο Παιδείας παρά τις διακηρύξεις του, δεν έχει προχωρήσει ακόμα στη θεσμοθέτηση αλλαγών που αποτελούν αιχμές του συνδικαλιστικού εκπαιδευτικού κινήματος και αφορούν την κατάργηση του καθηκοντολογίου και τη θέσπιση νέου δημοκρατικού πλαισίου λειτουργίας του σχολείου, στο οποίο ο Σύλλογος θα έχει κυρίαρχο ρόλο.

Ταυτόχρονα, και ενώ κάτω από την ασφυκτική επιτροπεία των δανειστών και της εσωτερικής «τρόικας» συνεχίζονται οι μνημονιακές πολιτικές των περικοπών που πλήττουν βάναυσα και τη δημόσια εκπαίδευση, το Υπουργείο Παιδείας θέτει σε προτεραιότητα την αυτοαξιολόγηση των σχολικών μονάδων, που σύμφωνα με τις ανακοινώσεις του θα νομοθετηθεί το φθινόπωρο σε νέο πλαίσιο. Θεωρούμε αυτονόητο πως το εκπαιδευτικό κίνημα θα εντείνει τις πιέσεις του για την κατάργηση του ΠΔ 152/13 και ολόκληρου του συνοδευτικού νομοθετικού πλαισίου της αξιολόγησης – χειραγώγησης (Ν. 3840/10, Ν. 3679/10, κ.ά.) και θα αντιταχθεί σε οποιαδήποτε προσπάθεια αξιολόγησης σχολείων ή στελεχών που θα υλοποιεί μνημονιακές ρυθμίσεις και νεοφιλελεύθερες κατευθύνσεις του ΟΟΣΑ.

Το ζήτημα όμως της συμμετοχής του Συλλόγου στην επιλογή των δ/ντών, παρά το γνωμοδοτικό της χαρακτήρα, έχει τόση σχέση με την «αξιολόγηση», όση θα είχε και η μοριοδότηση με ψηφοφορία, αν δεν είχε κριθεί αντισυνταγματική από το Σ.τ.Ε.

Η υπουργική απόφαση που εξειδικεύει τη διαδικασία έκφρασης γνώμης του Συλλόγου, αν και είναι προφανές ότι απέχει πολύ από τις διεκδικήσεις μας, έχει ως βασικά χαρακτηριστικά τη μυστικότητα, την ανωνυμία και τη συμφωνία ή όχι κάθε συναδέλφου/ισσας στο ερώτημα αν ο υποψήφιος ανταποκρίνεται σε κάθε έναν από 4 βασικούς τομείς που προσδιορίζουν το ρόλο του διευθυντή και τη σχέση του με το Σύλλογο.

Το τελικό πρακτικό για κάθε υποψήφιο, που θα στέλνεται στο Συμβούλιο Επιλογής από το οποίο και θα συνεκτιμάται με βάση το νόμο, θα αποτυπώνει στην ουσία την τεκμηριωμένη και μυστική έκφραση γνώμης του Συλλόγου, αντίστοιχη δηλαδή της μυστικής ψηφοφορίας.

Είναι πλέον φανερό ότι σε αυτή τη βάση, και επειδή η δημοκρατία στο σχολείο κατακτιέται και δε χαρίζεται, ο κλάδος μέσα από τους Συλλόγους διδασκόντων και οι αιρετοί εκπρόσωποί του στα Συμβούλια Επιλογής, οφείλουν να αξιοποιήσουν έστω και αυτή την περιορισμένη δυνατότητα, διευρύνοντάς την με τρόπο που η γνωμοδοτική πρόταση των Συλλόγων να εκφραστεί στην κρίση των αιρετών για την επιλογή των διευθυντών.

Η πρόκληση είναι μεγάλη για όλους τους συναδέλφους/ισσες, τις δημοκρατικές και προοδευτικές δυνάμεις του κλάδου, το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα και τους εκπροσώπους του. Θα παραμείνουμε θεατές στην επιλογή διευθυντών, αδιαφορώντας και απέχοντας από συλλογικές διαδικασίες βάσης, αφήνοντας έτσι να κυριαρχήσουν υποκειμενικά και πελατειακά κριτήρια έξω από τη θέληση του κλάδου, ή θα αξιοποιήσουμε μαζί με τους εκπροσώπους μας τις όποιες δυνατότητες δημοκρατικής και συλλογικής έκφρασης, παλεύοντας και διεκδικώντας τη διεύρυνσή τους μέσα και έξω από τους συλλόγους και τα συμβούλια επιλογής;

Είναι μεγάλες οι ευθύνες των άλλων παρατάξεων, οι οποίες και το 2015, και εφέτος, μετά την ακυρωτική απόφαση του Σ.τ.Ε. για 4 ολόκληρους μήνες αρνήθηκαν να βγει οποιαδήποτε ανακοίνωση στην ΟΛΜΕ για την επιλογή διευθυντών από το Σύλλογο, στα πλαίσια της διεκδίκησης της δημοκρατίας στο σχολείο.

Με το πρόσχημα ότι «οι δ/ντές θα υλοποιήσουν πρόθυμα τις αντιεκπαιδευτικές πολιτικές λειτουργώντας ως μάνατζερ» ή «όποιος εκφράσει γνώμη για το δ/ντή του μετατρέπει το Σύλλογο σε όργανο αξιολόγησης-χειραγώγησης», συγκεκριμένες παρατάξεις απαιτούν από τους Συλλόγους να μείνουν αμέτοχοι, και από τους αιρετούς να απέχουν από τις διαδικασίες, χωρίς να κατανοούν ότι αυτού του είδους οι τακτικές αφήνουν τα πράγματα να εξελιχθούν σε αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση. Κάποιοι θεωρούν ότι τους έχει ανατεθεί το προνόμιο να αποφασίζουν ερήμην του κλάδου, και στο όνομα φαντασιακών εμμονών να τον καθοδηγούν, απαξιώνοντας τις συλλογικές διαδικασίες βάσης.

Με δεδομένο ότι οι συνάδελφοι και οι συναδέλφισσες ενδιαφέρονται να εκφράσουν άποψη για το διευθυντή, όπως έδειξε και η μαζική τους συμμετοχή στη διαδικασία της ψηφοφορίας το 2015, καλούμε τους αιρετούς σε συνεργασία με τις ΕΛΜΕ να ενεργοποιήσουν όλες τις συλλογικές διαδικασίες (κοινές συσκέψεις αιρετών , ΔΣ και αντιπροσώπων σχολείων, Γ.Σ. ΕΛΜΕ), ώστε να εξασφαλιστεί με τον πιο αποφασιστικό τρόπο η γνώμη του κλάδου.

Η διεκδίκηση του δημοκρατικού σχολείου είναι συλλογική διαδικασία, καθημερινός και συνεχής αγώνας.

Συνεχίζουμε να διεκδικούμε:

  • Κατάργηση του καθηκοντολόγιου.
  • Νέο θεσμικό πλαίσιο για τη δημοκρατική λειτουργία του σχολείου με κυρίαρχο το ρόλο του Συλλόγου διδασκόντων, όχι μόνο στο θέμα της επιλογής του διευθυντή αλλά και στη λήψη των αποφάσεων για όλα τα διοικητικά, εκπαιδευτικά και παιδαγωγικά θέματα.
  • Μόνιμους διορισμούς και πλήρη δικαιώματα στους αναπληρωτές.
  • Όχι στην αξιολόγηση – χειραγώγηση. Κατάργηση όλου του ισχύοντος θεσμικού – νομοθετικού πλαισίου της αξιολόγησης. Όχι σε πλαίσιο αυτοαξιολόγησης σχολικής μονάδας και στελεχών που υλοποιεί μνημονιακές ρυθμίσεις.
  • Αποτίμηση εκπαιδευτικού έργου με συλλογικές, αποκλειστικά εσωτερικές διαδικασίες και παιδαγωγική – διδακτική στήριξη του εκπαιδευτικού.
Advertisements