Τοποθέτηση του Βαγγέλη Παλούκα, αντιπροσώπου εκλεγμένου με το ψηφοδέλτιο των ΣΥΝΕΚ Λάρισας, στο 18ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ

Τοποθέτηση του Βαγγέλη Παλούκα, αντιπροσώπου εκλεγμένου με το ψηφοδέλτιο των ΣΥΝΕΚ Λάρισας, στο 18ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ, Ιούλης 2017

Συναδέλφισσες συνάδελφοι,

Θα ήθελα πριν μιλήσω για την ΤΕΕ, να αναφερθώ σε μερικά βασικά ζητήματα που κατά την άποψή μου ταλανίζουν το συνδικαλιστικό κίνημα και συνδέονται άμεσα και με την κατάσταση που βιώνει η χώρα μας, οι εργαζόμενοι, οι μικρομεσαίοι, οι συνταξιούχοι, η νέα γενιά, η εκπαίδευση και οι εκπαιδευτικοί.

Θεωρώ ότι αν δεν δούμε κατάματα τα προβλήματα λειτουργίας του συνδικαλιστικού κινήματος δεν πρόκειται να κάνουμε ούτε ένα βήμα προς τα μπρος.

Τα μνημόνια και οι πολιτικές που επιβλήθηκαν και εφαρμόστηκαν στη χώρα μας τα τελευταία 7 χρόνια, βρήκαν δυστυχώς ένα συνδικαλιστικό κίνημα χειραγωγημένο που δύσκολα θα μπορούσε να ηγηθεί, να εμπνεύσει και να παίξει καθοδηγητικό ρόλο στην ανατροπή αυτών των πολιτικών.

Τα συνδικάτα λειτουργούσαν πελατειακά, άκριτα, συντεχνιακά, ιδιαίτερα κομματικοποιημένα και όχι πολιτικοποιημένα. Και πολλές φορές λειτουργούσαν ως το μακρύ χέρι των κομμάτων ή της κυβέρνησης (πόσα ηγετικά στελέχη των συνδικάτων έκαναν καριέρα σε κυβερνητικό και πολιτικό επίπεδο). Δυστυχώς ακόμη και σήμερα δεν άλλαξαν και πολλά. Φυσικά σε όλο αυτό το πλαίσιο αναλαμβάνουμε τις ευθύνες που μας αναλογούν.

Το τελευταίο διάστημα, ακόμη και λίγες μέρες πριν το Συνέδριο, υπήρξαν διαφορετικές θέσεις και αντιλήψεις μεταξύ των παρατάξεων για ζητήματα που απασχόλησαν τον κλάδο. Θέλω να πω και να τονίσω ότι τα συνδικάτα οφείλουν να λειτουργούν με συνθέσεις και συγκλίσεις. Είναι το κοινό σπίτι όλων μας ανεξάρτητα πολιτικής και συνδικαλιστικής προέλευσης. Βρισκόμαστε εδώ γιατί ανήκουμε στον ίδιο εργασιακό χώρο και έχουμε κοινά προβλήματα, άρα πρέπει να βρίσκουμε τους κοινούς στόχους και τα minimum για να τα διεκδικήσουμε. Πάντα όμως σε ένα γενικότερο πλαίσιο σε συνεργασία με τους υπόλοιπους εργαζόμενους και όχι σε ένα πλαίσιο μικροσυντεχνιακής αντίληψης.

Με αφορμή τα όσα συνέβησαν λίγες μέρες πριν κλείσουν τα σχολεία ας μου επιτραπεί να ρωτήσω τους συναδέλφους των παρατάξεων ΠΑΜΕ & Παρεμβάσεων και θα έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον οι απαντήσεις τους, να ρωτήσω λοιπόν γιατί πρωτοστάτησαν και 23 ΕΛΜΕ, είτε στα Δ.Σ. ή στις Γ.Σ. με ελάχιστη συμμετοχή, πήραν την απόφαση να απέχουν από τη διαδικασία συμμετοχής γνωμοδότησης των Συλλόγων διδασκόντων για τους Διευθυντές. Μπορούν να μας πουν τα ποσοστά αποχής των συναδέλφων από τη συγκεκριμένη διαδικασία ψηφοφορίας για την επιλογή των Διευθυντών στις παραπάνω ΕΛΜΕ;

Δεύτερο ζήτημα που θα ήθελα να αναφέρω αφορά τη μαθητεία. Συνέβη κάτι ανάλογο με τη συμμετοχή και το αγκάλιασμα του μέτρου από τους μαθητές πρωτίστως, τους γονείς και την εκπαιδευτική κοινότητα των ΕΠΑΛ.

Αυτά δεν αποτελούν στοιχεία συνδικαλιστικής ήττας συνάδελφοι όταν η συντριπτική πλειοψηφία των συναδέλφων γύρισε την πλάτη του στις προτάσεις σας;

Τα αναφέρω αυτά γιατί δεν είναι δυνατόν να προκηρύσσονται και να γίνονται απεργίες χωρίς απεργούς! Να γίνονται καταλήψεις χωρίς καταληψίες! Συγκεντρώσεις και διαμαρτυρίες χωρίς διαμαρτυρόμενους.

Αυτά είναι ζητήματα που πρέπει να μας απασχολήσουν και πρέπει να τα δούμε.

Χρειαζόμαστε συνδικάτα μαζικά, διεκδικητικά που να ιεραρχούν τους στόχους και τις διεκδικήσεις τους, συνδικάτα στα οποία να προτάσσουμε τα κοινά σημεία σύγκλισης και σύνθεσης και όχι τις διαφωνίες μας. Δεν μπορεί στα συνδικάτα η πολιτική και κομματική μας προέλευση να προτάσσεται έναντι των προβλημάτων. Τα προβλήματα είναι αυτά που μπορούν να μας ενώσουν, εξάλλου ίδια προβλήματα αντιμετωπίζουμε όλοι ως εργαζόμενοι ανεξάρτητα πολιτικής και συνδικαλιστικής προέλευσης.

Συνδικάτα που δεν θα αντιδρούν μόνο «με αμυντικά αντανακλαστικά» στο τι δεν θέλουν αλλά και με συγκεκριμένες προτάσεις στο τι θέλουν. Είναι αναγκαιότητα πλέον τα συνδικάτα να ενώνουν και όχι να διασπούν.

Οι διαφορετικές πολιτικές και συνδικαλιστικές μας αντιλήψεις, θέσεις και προτάσεις είναι όχι μόνο απαραίτητες αλλά και αναγκαίες στη λειτουργία κάθε συλλογικότητας και φυσικά και στα συνδικάτα.

Όσο απαραίτητα είναι τα παραπάνω άλλο τόσο όμως είναι τραγικό και απαράδεκτο να μην μπορούμε να βρούμε τα ελάχιστα σημεία σύνθεσης και σύγκλισης για να τα παλέψουμε και να διεκδικήσουμε. Όσο θα γίνεται αυτό, η συντριπτική πλειοψηφία των συναδέλφων θα μας έχει γυρισμένη την πλάτη και οι μνημονιακές, αντιλαϊκές πολιτικές θα συνεχίζονται χωρίς αντίπαλο.

Σε ότι αφορά την ΤΕΕ αλλά και γενικότερα την εκπαίδευση χρειάζεται μια συνολική στρατηγική έτσι ώστε να υπάρχει συνολική αναβάθμιση της εκπαίδευσης στη χώρα μας. Φυσικά η ΤΕΕ διαχρονικά ήταν το αποπαίδι της εκπαίδευσης. Οφείλω να τονίσω ότι δεν συμφωνούμε με ισοπεδωτικές λογικές. Θα συνεχίσουμε να αναγνωρίζουμε τα όποια θετικά βήματα έγιναν, τα οποία κάθε καλόπιστος σε αυτή την αίθουσα μπορεί να τα αναγνωρίσει, ωστόσο θα είμαστε αντίθετοι σε κάθε μέτρο που μας πισωγυρίζει και θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε και να διεκδικούμε. Η δικαίωση του αγώνα του κλάδου και η επαναφορά των τομέων και ειδικοτήτων και των συναδέλφων που ήταν σε διαθεσιμότητα, η μαθητεία και άλλα είναι σε θετική κατεύθυνση. Χρειάζονται όμως πολλά ακόμη να γίνουν.

Θεωρούμε ότι η ΤΕΕ είναι αναγκαία τόσο για την εκπαίδευση όσο και για την παραγωγική ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας και πρέπει να αποκτήσει τη θέση που της αρμόζει και να αποτελέσει πόλο έλξης για τους νέους και συνειδητή επιλογή. Στρατηγικός μας στόχος είναι ένα πραγματικά Ενιαίο Λύκειο, που θα βασίζεται στο συνδυασμό της θεωρίας με την πράξη και θα ενοποιεί τη γενική με την επαγγελματική εκπαίδευση, αξιοποιώντας τα θετικά χαρακτηριστικά του Πολυκλαδικού Λυκείου (ΕΠΛ).

Η συνολική πρότασή μας και οι θέσεις μας για την ΤΕΕ είναι γνωστή και καταγεγραμμένη συνοπτικά καταθέτω στο 18ο Συνέδριο την πρόταση των ΣΥΝΕΚ, τι ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ στην παρούσα φάση και στο αμέσως επόμενο διάστημα για την ΤΕΕ:

  • ΤΕΕ ενταγμένη στη δημόσια Λυκειακή Βαθμίδα, αναβαθμισμένη και ισότιμη της Γενικής. Κατάργηση όλων των τεχνικών δομών των άλλων Υπουργείων και ενσωμάτωσή τους στα ΕΠΑΛ

  • Αύξηση της χρηματοδότησης και ουσιαστική στήριξη της ΤΕΕ

  • Εξασφάλιση εργασιακών δικαιωμάτων, του ωραρίου και των συνθηκών εργασίας των εκπαιδευτικών της ΤΕΕ

  • Μεταλυκειακό έτος ειδίκευσης για όλες τις ειδικότητες,οργανικά ενταγμένο στο στο Λύκειο της ΤΕΕ ,σύνδεση με το χώρο της εργασίας- με Μαθητεία ή Πρακτική άσκηση ενηλίκων με συγκεκριμένες προϋποθέσεις (αμοιβή, ασφάλιση, εποπτεία από εκπαιδευτικούς ΕΠΑΛ, εργασιακά δικαιώματα κ.λ.π.). Όχι στην πρόωρη κατάρτιση και μαθητεία ανηλίκων

  • Αναγνωρισμένα επαγγελματικά δικαιώματα για όλες τις ειδικότητες

  • Ισότιμη διέξοδο των αποφοίτων των ΕΠΑΛ σε ΑΕΙ και ΑΤΕΙ που να είναι ανάλογη με το μαθητικό δυναμικό των ΕΠΑΛ

  • Επανίδρυση Γραφείων ΤΕΕ στις ΔΔΕ

  • Ενίσχυση της Α’ ΓΕΛ με μαθήματα τεχνικοεπαγγελματικού προσανατολισμού

  • Αρκετός χρόνος διδασκαλίας των τεχνικοεπαγγελματικών μαθημάτων στη Β’ ΕΠΑΛ σε ποσότητα και ποιότητα έτσι ώστε οι μαθητές να αποκτήσουν στέρεες τεχνικοεπαγγελματικές γνώσεις

  • Κατάργηση του ν.4186

  • Επιμόρφωση εκπαιδευτικών

  • Εκσυγχρονισμός εργαστηρίων και εξοπλισμού ΕΠΑΛ και Ε.Κ.

  • Δεν δεχόμαστε τεχνικές σχολές (ΣΕΚ,ΟΑΕΔ κλπ)

  • Στήριξη ολιγομελών τμημάτων

  • Αποφάσεις για επαναπροσδιορισμό τομέων και ειδικοτήτων λαμβάνοντας υπόψη τις νέες εξελίξεις στο χώρο της τεχνολογίας, τις ανάγκες της κοινωνίας, της οικονομίας και τις τοπικές ιδιαιτερότητες με εποπτεία του ΥΠΠΕΘ με συνεργασία Επιστημονικών φορέων, Δήμων, σχολικών μονάδων ΕΠΑΛ κ.α. Η τελική απόφαση να λαμβάνεται από το Υπ.Παιδείας. Καμία τέτοια αρμοδιότητα δεν εκχωρείται στον Ιδιωτικό τομέα.

Advertisements