Category Archives: ΑΠΟΨΕΙΣ

Άρθρα που εκφράζουν προσωπικές απόψεις και γνώμες των αρθρογράφων πάνω σε πολιτικά, κοινωνικά και εκπαιδευτικά θέματα και σε καμία περίπτωση δεν εκφράζουν ή δεσμεύουν τις ΣΥΝΕΚ.

Τοποθέτηση απερχόμενης γραμματέα ΕΛΜΕ Λάρισας στην εκλογοαπολογιστική συνέλευση της 19/12

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΕΡΧΟΜΕΝΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ
ΤΗΣ ΕΛΜΕ Ν. ΛΑΡΙΣΑΣ ΕΡΜΙΝΑΣ ΜΑΓΑΛΙΟΥ
ΣΤΗΝ ΕΚΛΟΓΟΑΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ 19/12/2017

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Πρώτα πρώτα το άτομο δεν είναι πάνω από την κοινωνία. Το δημόσιο ελληνικό σχολείο είναι κοινωνικό αγαθό που προσφέρει η δημοκρατικά ευνομούμενη πολιτεία για τα παιδιά της χώρας, όχι για να κάνουμε εμείς καριέρα. Τα σχολεία είναι για τους μαθητές και τις οικογένειές τους. Γι’ αυτό εδώ θα πάρω καθαρή θέση για το θέμα της απόφασης ανάκλησης των διευθυντών.

Αν προέχει το όφελος της κοινωνίας, είναι προς το όφελός της η διασάλευση της ηρεμίας της εκπαιδευτικής ζωής και της λειτουργίας των σχολείων στα μέσα της σχολικής χρονιάς; Σίγουρα δε διακυβεύεται αυτό το μέγα ζητούμενο εξαιτίας ενός τεχνητού τεχνικού ζητήματος και όχι για θέμα ουσίας, χωρίς μάλιστα οι υποψήφιοι διευθυντές να διατυπώσουν προηγουμένως τη γνώμη τους; Χωρίς να διαφυλάττεται η υπόληψή τους;

Κοιτάξτε άλλη μια αλήθεια, όποιος στήνει παγίδες πέφτει ο ίδιος μέσα. Τι έπαθε ο κ. Κοντσιώτης; Προσπάθησε να στήσει ένα εξωτερικό πρόβλημα κι έπεσε ο ίδιος μέσα. Πώς είναι δυνατόν να ξέρει κάτι για τις δηλώσεις των συναδέλφων και την οριστικοποίησή τους σε ύστερο χρόνο και δεν ενημερώνει το συλλογικό όργανο όπου ανήκει και κρατά τις πληροφορίες 4 μήνες μετά, για να τις δώσει στον κ. Χαρακόπουλο, κι αμέσως μετά ο ίδιος υποβιβάζει τη σημασία ενός πράγματος που ο ίδιος παρουσίαζε ως τάχα σπουδαίο;

Όποιοι άλλοι στήνουν παγίδες και μάλιστα τρεις μέρες πριν τις εκλογές, θα μου το θυμηθείτε, κινδυνεύουν να πέσουν κι αυτοί μέσα. Δεν ξέρω ποιους και γιατί βολεύει η απαξίωση του συγκεκριμένου Διευρυμένου ΠΥΣΔΕ; Κι επειδή ο κ. Παπαδόπουλος πιο πριν ανέφερε ότι τα υπηρεσιακά συμβούλια είναι συλλογικά όργανα που ασκούν διοίκηση υπεύθυνα, έχω να πω ότι η παύλα δεν είναι ανάληψη ευθύνης. Και με την ευκαιρία ποια είναι η θέση των Παρεμβάσεων για τους διευθυντές, γιατί δεν τους είδα να υποστηρίζουν την εκλογή από τη βάση, όταν κατέπεσε.

Καλά, η θέση της ΔΑΚΕ για τους διευθυντές είναι χιλιοειπωμένη στα πρακτικά: οι διευθυντές να σπουδάζουν το διευθυντιλίκι σε αποκεντρωμένες σχολές διοίκησης και να ασκούν εξουσία ως managers, σαν να μην είναι κομμάτι του συλλόγου. Συνέχεια

Advertisements

Τοποθέτηση του Βαγγέλη Παλούκα, αντιπροσώπου εκλεγμένου με το ψηφοδέλτιο των ΣΥΝΕΚ Λάρισας, στο 18ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ

Τοποθέτηση του Βαγγέλη Παλούκα, αντιπροσώπου εκλεγμένου με το ψηφοδέλτιο των ΣΥΝΕΚ Λάρισας, στο 18ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ, Ιούλης 2017

Συναδέλφισσες συνάδελφοι,

Θα ήθελα πριν μιλήσω για την ΤΕΕ, να αναφερθώ σε μερικά βασικά ζητήματα που κατά την άποψή μου ταλανίζουν το συνδικαλιστικό κίνημα και συνδέονται άμεσα και με την κατάσταση που βιώνει η χώρα μας, οι εργαζόμενοι, οι μικρομεσαίοι, οι συνταξιούχοι, η νέα γενιά, η εκπαίδευση και οι εκπαιδευτικοί.

Θεωρώ ότι αν δεν δούμε κατάματα τα προβλήματα λειτουργίας του συνδικαλιστικού κινήματος δεν πρόκειται να κάνουμε ούτε ένα βήμα προς τα μπρος.

Τα μνημόνια και οι πολιτικές που επιβλήθηκαν και εφαρμόστηκαν στη χώρα μας τα τελευταία 7 χρόνια, βρήκαν δυστυχώς ένα συνδικαλιστικό κίνημα χειραγωγημένο που δύσκολα θα μπορούσε να ηγηθεί, να εμπνεύσει και να παίξει καθοδηγητικό ρόλο στην ανατροπή αυτών των πολιτικών.

Τα συνδικάτα λειτουργούσαν πελατειακά, άκριτα, συντεχνιακά, ιδιαίτερα κομματικοποιημένα και όχι πολιτικοποιημένα. Και πολλές φορές λειτουργούσαν ως το μακρύ χέρι των κομμάτων ή της κυβέρνησης (πόσα ηγετικά στελέχη των συνδικάτων έκαναν καριέρα σε κυβερνητικό και πολιτικό επίπεδο). Δυστυχώς ακόμη και σήμερα δεν άλλαξαν και πολλά. Φυσικά σε όλο αυτό το πλαίσιο αναλαμβάνουμε τις ευθύνες που μας αναλογούν.

Συνέχεια

Τοποθέτηση της Ερμίνας Μαγαλιού, αντιπροσώπου εκλεγμένου με το ψηφοδέλτιο των ΣΥΝΕΚ Λάρισας, στο 18ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ

Τοποθέτηση της Ερμίνας Μαγαλιού, αντιπροσώπου εκλεγμένου με το ψηφοδέλτιο των ΣΥΝΕΚ Λάρισας, στο 18ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ, Ιούλης 2017

Συνάδελφοι,

Ζούμε σε μια χώρα όπου μέρα με τη μέρα κι ένα μεγάλο σκάνδαλο διασπάθισης του δημοσίου χρήματος, διαπλοκής και εμπλοκής της πολιτικής εξουσίας βγαίνει από τα ξεχασμένα συρτάρια της δικαιοσύνης. Μια δικαιοσύνη που, ως ρυθμιστής της αστικής δημοκρατίας, έρχεται μετά από στοχευμένες προσφυγές στο όνομα των ατομικών δικαιωμάτων, να δίνει λύσεις με συγκεκριμένο όμως ιδεολογικό πρόσημο, σε κάποιες περιπτώσεις, εκεί που το κατεστημένο άφηνε βολικά για κάποιους κενά.

Λύσεις με δικαστικές αποφάσεις που δυστυχώς καταπλήττουν, σε αυτές τις περιπτώσεις, το δημόσιο περί δικαίου αίσθημα. Τέτοια ήταν η αντιεκπαιδευτική απόφαση του ΣτΕ που έκρινε την εκπαιδευτική κοινότητα ως ακατάλληλη να εκφέρει αντικειμενική άποψη, με ένα σκεπτικό που τεκμηρίωνε τα περί αντικειμενικότητας για να αποσιωπήσει τα περί δημοκρατίας. Γιατί η επιλογή των διευθυντών των σχολικών μονάδων με ψηφοφορία από το σύλλογο διδασκόντων είναι ακραιφνώς ζήτημα δημοκρατίας στα σχολεία. Όπως και η κατάργηση του, σαν από άλλη εποχή, καθηκοντολόγιου.

Συνέχεια

«Η λογοκρισία στην Ελλάδα»: Νέα έκδοση του Ιδρύματος Ρόζα Λούξεμπουργκ

logokrisia_rosaluxΤο παράρτημα Ελλάδας του Ιδρύματος Ρόζα Λούξεμπουργκ προχώρησε πρόσφατα σε μία νέα έκδοση με τίτλο «Η λογοκρισία στην Ελλάδα».

Ο συλλογικός αυτός τόμος επιχειρεί να αναδείξει για πρώτη φορά την ιστορία της λογοκρισίας στην Ελλάδα σε μία αυτοτελή ενιαία αφήγηση μέσα από ετερόκλητα στιγμιότυπα λόγου, από τις εικαστικές τέχνες ως τη δημοσιογραφία και από τον κινηματογράφο ως τη λογοτεχνία ή τη φωτογραφία. Περιέχει επεξεργασμένες αρκετές από τις εισηγήσεις που παρουσιάστηκαν στο ομώνυμο συνέδριο που διοργάνωσε το Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου και το γραφείο Αθηνών του Ιδρύματος Ρόζα Λούξεμπουργκ, καθώς και μία σειρά δοκιμίων τα οποία αξιολογήθηκαν ότι προσθέτουν στην προβληματική του φαινομένου. Ποια είναι η θέση της λογοκρισίας σε μία εδραιωμένη δημοκρατία; Ποιες είναι οι κρίσιμες διαφορές μεταξύ της λογοκρισίας παλαιότερα και σήμερα; Ποιες είναι οι μορφές της, πώς ταξινομούνται και πώς περιοδολογούνται; Ποια είναι τα όρια ανάμεσα στη λογοκρισία και την κριτική; Πόσο η «κρίση» οξύνει τον λογοκριτικό πειρασμό των κρατούντων; Αυτά υπήρξαν τα κρίσιμα επίδικα, ψηφίδες στη διαμόρφωση ενός γνωστικού αντικειμένου που βρίσκεται στα αρχικά στάδια της ερευνητικής του μορφοποίησης. Η προσδοκία αυτού του συλλογικού τόμου είναι να αποτελέσει ένα άξιο λόγου στιγμιότυπο σε αυτή την πορεία διαμόρφωσης του γνωστικού αντικειμένου «λογοκρισία» στην Ελλάδα.

Επιμέλεια: Πηνελόπη Πετσίνη – Δημήτρης Χριστόπουλος

Γράφουν οι: Χάρης Αθανασιάδης, Γιώργος Ανδρίτσος, Κωνσταντίνος Μ. Βαφειάδης, Ιουλιανή Βρούτση, Γιάννης Γκλαβίνας, Ευδοκία Δεληπέτρου, Δημήτρης Δημούλης, Λεωνίδας Εμπειρίκος, Μαρία Ζουμπούλη, Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, Κωστής Καρπόζηλος, Ορσαλία-Ελένη Κασσαβέτη, Κώστας Κατσάπης, Γιώργος Κοκκώνης, Άννα Μοσχονά-Καλαμάρα, Θανάσης Μουτσόπουλος, Λάμπρος Μπαλτσιώτης, Στρατής Μπουρνάζος, Δημοσθένης Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος, Γεράσιμος-Σοφοκλής Παπαδόπουλος, Πηνελόπη Πετσίνη, Νίκος Ποταμιάνος, Μαρία Ρεπούση, Δέσποινα Σκούρτη, Ειρήνη Στάθη, Μάνος Στεφανίδης, Κωνσταντίνος Τσιτσελίκης, Θεόφιλος Τραμπούλης, Τάσος Τυφλόπουλος, Μαρία Χάλκου, Δημήτρης Χριστόπουλος, Χριστίνα Χρονοπούλου.

Η συγκεκριμένη έκδοση, όπως και όλες οι εκδόσεις του Ιδρύματος, διατίθεται δωρεάν.
Για αντίτυπα, ελάτε σε επαφή με το Παράρτημα Ελλάδας (Eftychia.Kotini@rosalux.org, τηλ. 210-3617769).

Ομιλία της Ερμίνας Μαγαλιού στο 17ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες

Δύσκολο να μιλήσεις μπροστά σε καταξιωμένους συνδικαλιστές που αφιέρωσαν τη ζωή τους στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών και μάλιστα σε ένα κρίσιμο συνέδριο. Είναι όμως τόσο απελευθερωτικό να λες αυτό που πραγματικά πιστεύεις.

Χρόνια μέσα στις τάξεις, δίπλα στις νέες γενιές που διψάνε για λίγο ουρανό, ζούμε ξανά και ξανά τη ματαίωση. Έτσι όπως το σχολείο μας είναι δομημένο, ποτέ δε θα μπορέσουμε να προσφέρουμε στους μαθητές μας τον ουρανό που τους αξίζει να βλέπουν. Υπηρετούμε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που δεν εκπαιδεύει πολίτες αλλά προετοιμάζει υποταγμένες συνειδήσεις, εκπαιδευμένες να φιμώνουν την κριτική τους σκέψη.

Κάθε συνέδριο και κάθε μέρα μας προκαλεί συνεπώς να αρθρώσουμε λόγο, να αντιπροτείνουμε, να οικοδομήσουμε το νέο σχολείο βρίσκοντας τον κοινό βηματισμό μας προς το όραμα. Η πρόκληση είναι να ξεκινήσει η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση από εμάς και θα είναι πραγματικά επαναστατική, γιατί δε θα επιβάλλεται από καμία ηγεσία αλλά θα πηγάζει από το γόνιμο έδαφος της εκπαιδευτικής σκέψης που έχει ψηλαφίσει τις πληγές του σχολείου και ξέρει πού αυτό ματώνει.

Συνέχεια

Η «αρρώστια» των Πανελλαδικών

της Γεωργίας Βαλωμένου,
Αρχιτέκτονας, εκπαιδευτικός δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης

Πηγή: Ενθέματα Κυριακάτικης Αυγής

Αύριο, Δευτέρα, ξεκινάνε οι Πανελλαδικές.

Πέρναγα την περασμένη Κυριακή από το φροντιστήριο της γειτονιάς μου. Η αυλή του, γεμάτη με μαθητές Λυκείου που περίμεναν για το μάθημά τους. Ναι, την ώρα που κάποιοι εναντιωνόμαστε στο άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές, στη βάση των εργασιακών δικαιωμάτων και της αναντίρρητης ανάγκης να υπάρχει μια μέρα ξεκούρασης κοινή για τους περισσότερους, την ίδια ώρα στέλνουμε τα παιδιά μας Κυριακή στο φροντιστήριο και τα βάζουμε να γράφουν διαγωνίσματα.

 «H αγωνία των μαθητών μπροστά στα αποτέλεσματα». Φωτογραφία της Γεωργίας Βαλωμένου, Αθήνα 2014

Οι συνάδελφοί μας, εκπαιδευτικοί των φροντιστηρίων, κακοπληρωμένοι όσο ποτέ και συχνά ανασφάλιστοι, εργάζονται με εξαντλητικά ωράρια, καθώς οι επιχειρηματίες ξέρουν καλά πως διορισμοί δεν γίνονται μέσα στην κρίση και το εκμεταλλεύονται στυγνά, παρά την (φημολογούμενη) αύξηση του τζίρου των επιχειρήσεών τους.

Συνέχεια

Η παιδεία στο κρεβάτι του Προκρούστη

Η Δόμνα Μπογδάνου και η Αναστασία Γιαννοπούλου, δύο εκπαιδευτικοί σε διαθεσιμότητα,  ανέλαβαν να παρουσιάζουν στο πορτοκαλί ραδιόφωνο (το webradio της αλληλεγγύης, του Κόκκινου) μια εκπομπή σχετική με τα θέματα Παιδείας. Της Παιδείας που εδώ και πολλά χρόνια υποφέρει δεμένη στο κρεβάτι του Προκρούστη αφού κάθε κυβέρνηση και κάθε υπουργός την κόβουν και τη ράβουν στα μέτρα τους. Δυο εκπαιδευτικοί θα μιλάνε για την παιδεία που οραματίζονται.

Η εκπομπή τιτλοφορείται «Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΤΟΥ ΠΡΟΚΡΟΥΣΤΗ» και η πρώτη μετάδοση βγήκε στον ιντερνετικό αέρα την Παρασκευή 9/1/2015, 13.00-14.00.

https://dl.dropboxusercontent.com/u/15223393/rec_%2801_09_2015%29_0.mp3

 

5 Οκτωβρίου: Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικών

Του Γιώργου Μαυρογιώργου
Ομότιμου Καθηγητή Πανεπιστήμιου Ιωαννίνων

Όλοι μας θυμόμαστε δάσκαλο ή δασκάλα που να μας έχει εμπνεύσει. Μέρες αγώνα που είναι, διαλέγω να σας μιλήσω για το δικό μου. Τον θυμάμαι καλά! Η μήπως τον ονειρεύομαι;

Είναι αυτός/αυτή που:

  • Ζει μέσα στην κοινωνία και δρα στο πεδίο των αντιθέσεων και των συγκρούσεων, στρατευμένος στην υπόθεση της παιδείας, της κοινωνικής δικαιοσύνης  και της δημοκρατίας
  • Προωθεί την ανοιχτή εκπαίδευση, την ανοιχτή μάθηση και την ανοιχτή σκέψη
  • Αντέχει και προωθεί τη γνωστική ανεξαρτησία των μαθητών/τριών
  • Δεν παρασύρεται από το ναρκισσισμό των γνώσεων που έχει
  • Αξιοποιεί την εξουσία της θέσης του για να διευρύνει τα όρια της δημοκρατίας
  • Δεν αστυνομεύει και δεν επιτηρεί την εκπαιδευτική διαδικασία. Αναζητάει τις προϋποθέσεις για αυθεντική συμμετοχή
  • Έχει «έμμονες ιδέες»  και πάθος για  τη γνώση. Είναι αυτό που τον κάνει «μεταδοτικό»
  • Σέβεται, αναγνωρίζει και αξιοποιεί τα λάθη

Συνέχεια

Η άλλη πλευρά της αυτοαξιολόγησης – αξιολόγησης

Χορός εκατομμυρίων ευρώ γύρω από την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών

Με μια απλή επίσκεψη στην ιστοσελίδα του προγράμματος ΕΣΠΑ http://www.espa.gr αλλά και στο χώρο του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ) στη Διαύγεια http://et.diavgeia.gov.gr/f/iep/ μπορεί κανείς, με μια πρόχειρη ματιά, να διαπιστώσει τον χορό των εκατομμυρίων ευρώ που έχει στηθεί γύρω από την αυτοαξιολόγηση – αξιολόγηση των εκπαιδευτικών.

Είναι πράγματι λυπηρό να διαπιστώνει κανείς πως το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ) της χώρας μας, αντί να ανοίγει νέους ορίζοντες στην εκπαίδευση στηρίζοντας τον μαχόμενο εκπαιδευτικό της τάξης και να παράγει επιστημονικό έργο, καθορίζει τη στάση του με μοναδικό γνώμονα την απορρόφηση κονδυλίων από το ΕΣΠΑ και να εξαντλεί σχεδόν όλη του τη δράση στη διαχείριση των κονδυλίων αυτών φτάνοντας στο σημείο να ασχολείται με τις μερίδες μπιφτεκιών και βουτημάτων των γευμάτων των σεμιναρίων. Τα τεράστια ποσά και η αγωνιώδης προσπάθεια είσπραξής τους μπορούν να ερμηνεύσουν την επιμονή του ΙΕΠ να συγκροτηθούν πάση θυσία οι “ομάδες εργασίας’ στις σχολικές μονάδες, δίνοντας αγώνα για να υποτάξει τους διευθυντές των σχολικών μονάδων και να κάμψει την αντίσταση του εκπαιδευτικού κινήματος.

Περισσότερα…